طراحی وب سایت

بسیاری از کاربران اینترنت کشور معتقدند دلیل واقعی افت سرعت اینترنت در کشور از سوی مسؤولان عنوان نمی شود.
به گزارش خبرنگار ایلنا، در دو هفته اخیر شاهد سرعت بسیار پایین، قطعی و اختلالات گسترده در شبکه اینترنت بودیم، موضوع قطع اینترنت از این قرار بود که ظاهرا کابل بین المللی و دریایی شبکه اینترنت بین الملل smw4 قطع شده بود و حدود 20 درصد ارتباطات کشور که از این مسیر تامین می شد دچار اختلال شد.
این اختلالات قرار بود روز 31 فروردین ماه و بعد از تعمیر کابل دریایی (smw4 (sea-me-we4 که منشا آن هم در کشور ایتالیا است به پایان برسد ولی این امر محقق نشد و هنوز کاربران اینترنت شاهد اختلالات گسترده اینترنت هستند.
البته در ایران این بار اولی نیست که یکی از کابل های اصلی توسط لنگر کشتی قطع می شود ولی مسؤولان زیر ساخت ایران مدعی شده اند که به دلیل این که منشا قطعی پیش آمده یکی از فیبرهای بین المللی است، به همین دلیل نمی توانند مسیر پشتیبان و جایگزینی برای آن در نظر بگیرند، در حالی که پس از این اتفاق علاوه بر کاربران ایرانی، کاربران کشورهای دیگری مانند مصر، ایتالیا، فرانسه، عراق، لبنان، ترکیه، هند و ... که ارتباط آنها نیز از طریق این کابل برقرار می شد شاهد افت شدید سرعت اینترنت شدند ولی دولت های مذکور به سرعت و پس از ایجاد اختلا ل اقدام به برقراری ارتباط از طریق راه های ارتباطی جایگزین چون ماهواره کردند اما مسئولین شرکت ارتباطات زیرساخت که متولی اصلی اینترنت و خطوط ارتباطی دیتای کشور هستند به نظر می رسد هنوز نتوانسته اند این اختلال ها را برطرف کنند.
فارغ از این اما ارتباط کشور ما از چندین نقطه ترکیه، بندر فجیره، کویت و ... برقرار می شود، پس این اتفاق نمی توانست عامل اصلی این افت سرعت و اختلا ل باشد. قطعی کابل مذکور نیز نهایتا بیش از 2 تا 3 روز نمی توانست اینترنت کشور را دچار اختلا ل کند و همچنین که تنها 15 تا 20 درصد ارتباط کشور از طریق کابلی که قطع شد برقرار می شود ولی اختلالات اینترنت در این دو هفته اخیر بسیار فراتر از یک قطعی کابل و 20 درصد ظرفیت این کابل بود.
استفاده از اینترنت با سرعت بالا و کیفیت مناسب حق هر ایرانی است. چرا سرعت اینترنت پرسرعت و رایگان در کشوری مانند کره جنوبی 500 برابر سرعت اینترنت معمولی در ایران است که برای آن پول هم پرداخت می کنیم؟
از طرفی دیگر شرکت های ارائه دهنده خدمات اینترنتی نیز در پاسخ به کاربران ناراضی علاوه بر موضوع قطعی این کابل دلایل دیگری را نیز برای افت اینترنت عنوان می کنند، دلایلی که هیچ وقت در سخنان مسؤولات اینترنت کشور اظهار نمی شود، درهمه اظهارنظرهای مسؤولان دلیل اختلالات اینترنت یا قطعی کابل داخلی است یا قطعی کابل خارجی، درحالی که حداقل 10 ماه است کاربران با مشکلا ت عمده ناشی از پایین بودن شدید سرعت اینترنت روبرو هستند.
احتیاط یا کم فروشی مخابرات ؟
یکی از کارشناسان اینترنت در زمینه افت سرعت اینترنت در کشور می گوید: یکی از دلایل عمده عدم کیفیت مناسب اینترنت در کشور انحصاری کردن این شبکه به وسیله مخابرات و شرکت زیر ساخت است، البته در برخی اوقات شرکت ارتباطات زیر ساخت جهت ارائه اینترنت پرسرعت به کاربران احتیاط می کند.
اکبر بیات ادامه می دهد: ما بارها بر این موضوع تاکید کرده ایم که برخلا ف اصل 44 قانون اساسی مبنی بر خصوصی سازی، دولت gateway را در اختیار خود گرفته و این مخابرات است که ضمن خرید اینترنت از خارج کشور، در این زمینه فعالیت می کند در حالیکه کم فروشی مخابرات یا احتیاط آن در ارائه اینترنت، کاهش سرعت و کیفیت را در این سرویس موجب شده است. به طور مشخص فعلا امکانات اینترنت کشور همه یک منشاء داشته و آن مخابرات است اما مخابرات کشور در حال حاضر جواب گوی نیاز فعلی در این زمینه نیست و هر روز سرعت اینترنت پایین آمده است و تمام شرکت ها در این زمینه با مشکل مواجه اند و شکایت دارند.
به گفته وی کیفیت پهنای باندی که مخابرات بهisp وisdp ها فروخته، حداقل 30 تا 40 درصد پایین تر از میزان پهنای باندی است که به آنها فروخته شده است.
بیات خاطرنشان کرد: در پروتکلip یکسری بسته های اطلا عاتی وجود دارد و وقتی ارتباط اینترنتی برقرار می شود بسته ها در این ارتباط ارسال می شود که در بعضی مواقع و در بعضی جاها به دلیل تاخیر و سرعت کم ممکن است این اطلا عات به مقصد نرسد که استانداردهایی هم برای این موضوع وجود دارد، به عنوان مثال اگر از 100 بسته 20 بسته آن ارسال نشود این سرویس استاندارد نبوده و در جهان قابل فروش نیست و جالب اینکه این بسته های به مقصد نرسیده در ایران بسیار بیشتر از 20 است، بنابراین باید گفت اینترنت ایران در حد بسیار پایینی وجود دارد.
سرعت اینترنت پایین تر از میزان مجاز در رگولاتوری
در حال حاضر سرعت اینترنت حتی پایین تر از میزانی است که سازمان تنظیم مقررات آن را به طور رسمی مجاز می داند، سرعت پایین اینترنت عملا اجازه گسترش خدمات، سرمایه گذاری و در نهایت توسعه این بخش را از کشور سلب کرده است درحالی که نیاز بخش های اقتصادی و تجاری به اینترنت و ارتباطات بسیار ضروری است و نبود ارتباطات الکترونیکی به معنای رکود کسب و کار است.
شرکت های خصوصی که در زمینه اینترنت پر سرعت تبلیغ می کنند عملا می توانند تا میزان 2 مگابیت بر ثانیه خطوط پر سرعت به کاربران و متقاضیان ارائه کنند در حالی که مقررات امکان ارائه این خدمات را از آنان سلب کرده است و در واقع باید گفت اعمال محدودیت در استفاده از اینترنت نه تنها موجب ضرر بخشی خصوصی می شود، بلکه امکان بهره برداری علمی، تجاری و تحقیقاتی از این تکنولوژی را نیز از بین می برد.
در شرایطی که کشورمان حداقل 10 میلیون پورت پرسرعت اینترنت برای برنامه 5ساله پنجم توسعه کشور نیاز دارد متأسفانه هنوز در برخی مناطق شهر بزرگی مثل تهران که بیشتر طرح تجاری شرکت های ندا - ارائه کننده اینترنت پرسرعت - را شامل می شود، امکان استفاده از اینترنت پرسرعت برای مشترکان وجود ندارد و کاربران اینترنتی در مناطق بدون امکانات اینترنت پرسرعت تهران نمی دانند که این مشکل چگونه و چه زمانی برطرف می شود؟
در زمانی هم که مسؤولین کشور ادعای ارائه اینترنت پرسرعت را دارند، سرعت اینترنت را برای کاربران خانگی محدود و به 128 کیلو بیت می رسانند، ولی باید گفت، اینترنت پرسرعت، اینترنتی با بیش از 512 کیلوبیت در ثانیه است و در اکثر نقاط جهان این سرعت بالای یک مگ و حتی در حد 2مگابیت بر ثانیه است. این رقم در برخی کشورهای پیشرفته تا 40 مگابیت در ثانیه هم می رسد. حتی در کشورهایی مثل کره جنوبی ومالزی و سنگاپور نیز سرعت اینترنت صدها برابر ایران است و در ایران رسیدن به این سرعت خواب و خیال است.
کارشناسان معتقدند با توجه به این که 11شرکت دارای مجوز ندا ( ارائه کننده اینترنت پرسرعت) در کشور داریم، چنانچه همکاری لازم از طرف مخابرات انجام شود به این دلیل که شرکت ها در رقابت با یکدیگر و تلاش برای ایجاد پورت هستند و درصورت همکاری از طرف مراجع مربوطه به خودی خود اینترنت پرسرعت می تواند به حد مطلوب خود برسد.
با وجود این موضوع شرکت های ندا آماده سرمایه گذاری بیشتری در این راستا هستند که البته به نظارت دقیق سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی منوط خواهد بود مشروط به اینکه تعهدات دو طرفه بوده و عملا شرکت های مخابراتی با در دست داشتن پروانه جدید خود و انحصار امکانات مخابراتی، شرکت های ندا را وارد بازی یکطرفه ای که به ورشکستگی آنان منجر شود، نسازد.
اساسا در صنعت ارتباطات تنها بخش های سود آور در زمان حاضر اینترنت پر سرعت و شبکه های بی سیم هستند.
اما سرانجام و در نهایت ما اینترنت را برای چه می خواهیم؟ برای بالندگی کشور در همه سطوح و این بالندگی گذشته از دستیابی به تکنیک ها و اقتصاد باز در گرو آگاهی یک ملت است. دستیابی و گسترش اینترنت در نهایت خواهد توانست بر تجارت و اقتصاد اثرگذار باشد و به طور غیر مستقیم ساختار اجتماعی و سیاسی جوامع را دگرگون خواهد کرد. البته این امر با برنامه ریزی و وجود کار فرهنگی بسیار در زمینه اینترنت امکان پذیر خواهد بود.

منبع : اخبار فناوری اطلاعات و ارتباطات  تاریخ : 6   اردیبهشت   1389  شاخه : اینترنت